Even geduld...

Alez, anderhalf uur voor 10Kw...

Ancona - Brussel, geen vertraging, meer nog, we landden iets vroeger dan voorzien. Velen zijn niet zo gek op Ryanair, wij vliegen regelmatig en meestal met hen, niet altijd perfect de maar prijs is meestal wel de interessantste. 

Tip voor wie naar Umbrië wil vliegen en geen vluchten vindt op Perugia: Ancona is amper een uurtje rijden van bij ons en er zijn vluchten vanuit Charleroi heel het jaar door

Wij blij want het is al avond en we willen ook niet te laat aankomen bij zus en schone broer. We wandelen vlot naar de autoverhuurder, er is niemand, weeral chance.

Belgische identiteitskaart, Italiaans rijbewijs, jonge gast achter de balie in de war... "Bent u Belg of Italiaan?".  "Hangt ervan af, is er een probleem?", "Nee, maar het is eerder ongewoon", "Dan ben ik vandaag weer Belg".  Een glimlach, zijn lange werkdag zit er bijna op, na het vlot betalen van de waarborg ligt de sleutel van de wagen al klaar. "U huurde een elektrische wagen meneer?".  Hij klonk verrast, ik nog meer... "Wat? Nee...". Toch wel dus, d*nm, sh*i, f*ck, m*erd*... In mijn obsessie om de goedkoopste wagen te huren zag ik niet dat dat een elektrische was...

Tip: bij brokers en autoverhuurders zijn elektrische wagens nu goedkoper en staan dan ook bovenaan de lijst.  Dat het om elektrisch gaat staat er maar piepklein bij, dus kijk goed uit als je op zoek gaat naar een huurwagen want, geloof me, een elektrische wagen huren is allesbehalve handig als je terug naar de luchthaven moet en je die wagen (bij deze verhuurmaatschappij) met minstens 80% lading terug moet brengen... En wij moesten om 5u 's ochtends op de luchthaven zijn...

"Hoeveel bij om een ouderwetse. vuile benzine of diesel te huren?", "€140", "niet dan, eigen schuld dikke bult zeker?!".  "Wat is het bereik van zo'n ding?", "120/140km", sprakeloos... Citroën, e-C3, amper 800km gereden, ik kan het geloven met dat bereik... 

Alez dan maar, wijle weg met een lading van 88% en zogezegd, zogezegd, 246km bereik. Aanvankelijk dacht ik nog dat de jongen achter de balie het niet echt wist en zomaar iets zegde, 246 is zowat het dubbele van hij beweerde, het zal nog niet zo erg zijn zeker?!

Charleroi Brussels South Airport -> Kampenhout, tussen de 70 en 80km naargelang de route.  76km later: -26% en nog 162km bereik (246-76= 170, maar 8km verschil, alez, dat valt nog mee). Maar de volgende ochtend, koffiekoeken halen, 8km over en weer, -15%... De wagen zal tot zondagochtend blijven staan, enkel nog een 6-tal km om vol te gaan laden.

Nooit overtuigd geweest van elektrisch - en niet alleen voor het moeizaam gebruik ervan -  ben ik nu wel nieuwsgierig naar laadtijden. Toegegeven, ik ken(de) er niets van dus ik rij naar de eerste de beste laadpaal met echte genote en zus, krijg dat ding uiteindelijk met enige moeite aan de praat om 10Kw te laden en... "Binnen 1 uur en 10 minuten zijn we klaar met laden"... "Wat? d*nm, sh*i, f*ck, m*erd* en nog een Italiaanse "p*rc* miseria".  Het is frisjes, miezerig en naar mijn zus's woonplaats wandelen zou ruim 45 minuten in beslag nemen. Op zich niet erg, was het niet dat we er uiteraard niet op gekleed waren.  Effe mijn schone broer bellen: "heb jij iets te doen?", gelukkig werkte hij van thuis en voor de staat, 5 minuten later kwam ons transport aan!

Eind goed, maar met geen volle lading ellentriek (ondertussen las ik dat het beter is om de batterijen zelden meer dan 80% te laden, zoals je slimme telefoon. Handig toch als je al amper 200km bereikwijdte hebt met dat ding? De batterijen gaan dan langer mee, maar wat ben je daar... euh... mee als je dan vaker moet laden. Prettige vakantie...

Bon, ondertussen weer gezellig binnen, buiten is het druilerig en fris. We houden er het hierbij voor vandaag, een beetje babbelen en onze... je voelt hem al komen, batterijen opladen.  Met Neuralink kunnen we in de toekomst ook zorgen dat die niet te vaak over de 80% gaat.

Zaterdag, Mechelen stond op het programma maar het weer is Belgisch.  We kijken de kat uit de boom en zodra het wat minder regent trekken we onze stoute trekkingsschoenen aan en rijden we richting Hofstade strand.  Dat we daar niet op gaan liggen zijn zal jullie niet verwonderen, de frisse wind en vochtige lucht maakten al snel onze handdoeken en parasols onbruikbaar dus we hielden het bij een wandeling rond het Hofstademeer, onderbroken door een stop in het café. Een warme chocolademelk later waren we alweer op pad, Meneer Beer, mijn zus's vriend op vier poten, haalde zijn hartje op.

Zondag, bijeenkomst familie. Bijna exact een jaar nadat we afscheid namen van mama, het lijkt gisteren, het lijkt een eeuwigheid.  Bijpraten, grappen, bulderlachen, zo zou ze het gewild hebben, zo had ze het graag.

Een rustige avond. Het plan was om vroeg te gaan slapen want de wekker staat op 3u, richting Charleroi Airport.  De elektrische wagen hebben we gisteren een voormiddag aan de laadpaal laten staan. Ondanks een laadvermogen van 240Kw deze keer, was het toch weer lang wachten, wel 100%... Volgens de berekeningen, rekening houdend met de trip van de luchthaven naar Kampenhout, zouden we zo'n 25% verbruiken. Dat we de wagen met minimum 80% moeten teruggeven zal me worst wezen, ik ga niet om 4u 's morgens nog ergens aan een paal gaan hangen. De kost per Kw onder die 80% is niet overdreven, voor die 5/6% zal dat wel meevallen. Was het niet... dat me een temperatuur die amper een paar graden lager was dan tijdens ons heenreis, en heel voorzichtig rijden, we 43% verbruikten deze keer... Het zal van al dat eten zijn dit weekend: Mosselen met frieten, karbonade met kroketten, een croissantje of chocoladekoek iedere ochtend, boterhammen met alle soorten beleg, op zijn Belgisch... Swat, ik heb uiteindelijk een klein €10 bij moeten betalen voor de ontbrekende lading, geen croissants voor een weekje. 

Rond 9u waren we alweer in het wat warmere en vooral drogere Italië.  Een uurtje rijden naar huis vanuit Ancona Falconara International airport.  Een goed alternatief om naar La Vallata te komen als er geen vluchten zijn op Perugia.

Previous

Next

We zijn alweer een week verder, en we hebben geprofiteerd van het uitstekende weer om wat grotere, en allang op onze lijst staande, werken uit te voeren.  Zo friste we de stenen buitentrappen naar La Loggia op en groeven we de 2 permanente bloembakken aan de voorgevel uit.  Die zorgden voor vocht in de muren wat ieder jaar resulteerde in het opnieuw plamuren van de binnenmuren.  Isolerende cement, vocht opnemende isolering en morgen de laatste fase: alles weer opvullen en de vloer leggen.  We hebben lang getwijfeld om de bloembakken opnieuw in gebruik te nemen, doch, uiteindelijk besloten we dat niet te doen.  Zo is er meer plaats voor buitenmeubelen, een paar terracotta vazen zullen echter niet misstaan.

Vandaag zondag.  Een sociaal media filmpje en het afwerken van deze tekst waar ik dinsdag aan begon.  Als de zon door de mist komt misschien toch nog de terrassen voor Le Scalette en L'Arcata nieuwe voegen geven, zo niet probeer is eens niets te doen...

Keep smiling
Pax et Bonum